دومین جشنواره عکس اشتغال

کارکرد عکس در بعد اشتغال زایی

گفت وگوی دبیرخانه دائمی جشنوراه عکس اشتغال با مهدی سروری مدیر مسئول سایت عکاسی چیلیک دیدگاه شما در خصوص جشنواره ای که صرفا به موضوع اشتغال بپردازد چیست؟ اصولا جشنواره ها به خاطر تعددشان شاید در نگاه اول خیلی یک رویداد فرهنگی تلقی نشوند. اما باور ما در این است مواردی از این دست چه در گفتمان و چه در ایده پردازی اگر هدفمند و صادقانه باشند یقین دارم می تواند دارای برکت باشد. به عنوان فعال در حوزه عکاسی از نگاه شما جایگاه عکس و جشنواره ها عکاسی در توسعه کارآفرینی و اشتغال زایی چیست؟ با قاطعیت می گویم عکس به عنوان یک رسانه به شدت در بحث توسعه کارآفرینی و اشتغال زایی بسیار موثر است و متاسفانه در نگاه مدیران ما آنچنان که هیچ باوری نسبت به این قدرت وجود ندارد. در حوزه فناوری های جدید چه فرصت های شغلی وجود دارد که می تواند نگاه عکاسان به آنها معطوف باشد؟ در حوزه فناوری های جدید فرصت های شغلی زیادی وجود دارد که می تواند نگاه عکاسان به آنها معطوف باشد. از روزی که برق و تکنولوژی وارد جریان زندگی ما شد، زندگی ما متاثر از آن شرایط شد. اصلا مهم نیست که این را بپذیریم یا نپذیریم تکنولوژی با تمام وسعت، قدرت و تاثیرگذاری خودش به زندگی ما ورود کرده و شاید همین نگاه باعث شده که انسان به یک بهت و تنهایی فلسفی برسد. آدم را از فطرت خود دور کرده و تنهایی را نهادینه تر کرده و انسان امروزی را عمیق تر کرده است. حالا اگر بدون شناخت در چنین حوزه ای قدم بگذاریم همانجوری که نتوانستیم تنهایی خود را پوشش دهیم نمی توانیم موفق بشویم. یقینا اگر شناختی از حضور تکنولوژی در حوزه ورود به استارت آپ ها و اتاق فکر و تعیین شاخه های و زیرشاخه ها و مشاغل جدید نداشته باشیم به یک تحیری می رسیم. استارتاپ ها پا به پای شاهین های ترازوی مغازه های پدربزرگ های ما دارند خودنمایی می کنند و حضور دارند. اگر نتوانیم قبول کنیم و پا به پای آن پیش برویم و مشاغل مان را متاثر این امواج تکنولوژی وفق بدهیم این شاهین ها هستند که مجبورند منقارهایشان را روبروی هم نگه دارند. در اثر گذر زمان می بینیم که چه بلایی بر سر مشاغل ما آمده است به عنوان مشاغل در حال اضمحلال از آنها یاد می شود. تمامی مشاغل از نیاز انسان شکل می گیرند نیاز انسان ها که تفاوتی نکرده است. آدمی که قبلا روی تشک می خوابیده الان روی تخت می خوابد. آیا باید پنبه زن های دورگرد را از عرصه خارج کنیم؟! باید گفت تکنولوژی آن را خارج نکرده بلکه شناخت و ناآگاهی ما از چرخه اشتغال آن را خارج کرده وگرنه با تمامی استارت آپ ها می توانیم مدیریتی جدید را تعریف کنیم که تمامی آدم ها به فراخور سن، دانش، تحصیلات و استعدادهایشان در عرصه اشتغالزایی در آن حضور داشته باشند و حذف نشوند و بیرون نروند و به عنوان یک آسیب اجتماعی از آنها یاد نکنیم. به عنوان زیر خط فقر رفته ها از آنها یاد نکنیم. به نظر شما عکاسان می توانند با چه رویکردی آثارشان را در بعد اشتغال زایی و کارآفرینی دارای کارکرد کنند؟ این نکته بسیار صحیحی است که عکاسان با چه رویکردی می توانند اثارشان را در بعد اشتغال زایی و کارآفرینی دارای کارکرد کنند. متاسفانه هیچ مدیری نه در حوزه فناوری، نه حوزه نوین کارآفرینی و حتی وزرات خانه های متولی هیچ کدام نمی آیند به این موضوع جدی ورود کنند. اما اگر ما از بعدی متفاوت به این موضوع نگاه کنیم شاید منصفانه تر باشد. بسیاری از مدیران ما به این جریان اهمیت نمی دهند که عکاس بخواهد در این زمینه ورود پیدا کند، یا عکاسی را تربیت کنند و شرایطی را فراهم کنند که عکاس بخواهد فکر کند موج تکنولوژی آمده و استارت آپ ها دارند فعالیت می کنند. استارت آپ ها منظورمان فقط تاکسی های اینترنتی نیست. باید عمیق تر به موضوع نگاه کرد. این بعد اول دردآور است که بسیاری از مدیران در این زمینه اشراف کافی ندارند که بخواهند اعتبارات کافی و آموزش های لازم را برای سوق دهی افراد و عکاسان به این سمت را تامین کنند. اگر این ها فراهم شود پشت سر این هنرمندان هستند. هنرمندان پیش قراولان جامعه هستند. و از جمله این هنرمندان عکاسان هستند. ما در این عرصه بسیاری از خانم هایی داریم که به عنوان سرپرست خانوار از آن ها یاد می شود اما متاسفانه در این حوزه هیچ جشنواره ای در حوزه عکاسی نداشتیم که این بانوان را نشان داده باشند و بانک اطلاعاتی از آن داشته باشیم. کوتاهی هایی از این دست را دیگر باید از سوی عکاسان بدانیم. عکاسان هم زیاد در این زمینه غور نکردند و ورود نکردند که مصادیق تکنولوژی ر در حوزه اشتغال آفرینی و استارت اپ ها پیدا کنند که مثلا کجا بیشتر این دارد رویت می شود تا من عکاس دوربینم را آنجا ببرم. موضوعی که ذهن من ببیند و در مرحله بعد اندیشه من اراده کند و مرحله بعد لنز دوربین آن هدف گیری کند و بعد به واسطه شناخت مدیران ما آن ارائه داده شود مطمئن باشید که بعد رسانه ای عکس کار خودش را می کند و آنجاست که می توانیم بگوییم که عکس چه جوری می تواند جامعه را تربیت کند. عکس رسانه ای بسیار ظریفی است به همان اندازه ای که می تواند جریان جامعه را تربیت کند به همان اندازه هم غفلت کردن از قدرت عکس می تواند جریان یک جامعه را از اصل تربیت به دور کند. یک طرف مسسبب این جریان مدیران و سیاست گذاران ما هستن و طرف دوم قطعا عکاسان ما هستند.